Η ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΦΑΚΩΝ

Τους φακούς τους  γνώρισαν από την αρχαιότητα , μάλιστα ο Αρχιμήδης χρησιμοποίησε τους συγκλίνοντες φακούς για να συγκεντρώσει τις αχτίνες του Ήλιου πάνω στα καράβια των Ρωμαίων και να τα κάψει, όταν πολιορκούσαν τις Συρακούσες το 215 π. χ. γιατί ήταν η πατρίδα του. Το 1600 κατασκευάστηκαν τα πρώτα τηλεσκόπια στην Ευρώπη. Επίσης το 1609 0 πρώτος που χρησιμοποίησε το τηλεσκόπιο για να δει τη σελήνη ήταν ο Γαλιλαίος.

Σήμερα τους φακούς τους χρησιμοποιούμε σε πολλές συσκευές στην καθημερινή μας ζωή: όπως σε μεγεθυντικούς φακούς για να παρατηρούμε πολύ μικρά αντικείμενα (με τη χρήση συγκλινόντων  φακών), στα κιάλια για να βλέπουμε μακριά (χρησιμοποιούμε τον συνδυασμό καθρεπτών και συγκλινόντων φακών), στα τηλεσκόπια για να παρατηρούμε το διάστημα(χρησιμοποιούμε συνδυασμό καθρεπτών και συγκλινόντων φακών) , το μικροσκόπιο για να παρατηρούμε πολύ μικρά σωματίδια( άτομα, μόρια, κύτταρα  κ.λ.π. χρησιμοποιούμε συγκλίνοντες φακούς),στα γυαλιά οράσεως (χρησιμοποιούμε συγκλίνοντες ή αποκλίνοντες φακούς),τον προβολέα  για προβάλλουμε διαφάνειες , στις φωτογραφικές και κινηματογραφικές μηχανές.

                             ΤΟ ΤΗΛΕΣΚΟΠΙΟ

Το τηλεσκόπιο είναι ένα οπτικό όργανο, με το οποίο μπορούμε να παρατηρούμε και να μελετάμε  καλύτερα,  με ακρίβεια  και λεπτομέρεια  αντικείμενα που βρίσκονται πολύ μακριά π.χ.  στο σύμπαν. Εφευρέτης του τηλεσκοπίου είναι ο Ολλανδός Λιππερσέυ το 1608 και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά  από το Γαλιλαίο το 1609 για να παρατήρηση  τα ουράνια σώματα. Έχει δυο συγκλίνοντες φακούς, ο ένας βρίσκεται κοντά στο μάτι(προσοφθάλμιος φακός)  και ο άλλος κοντά στο αντικείμενο( αντικειμενικός φακός).Τοποθετούνται σε κατάλληλη απόσταση, ώστε να συμπίπτουν οι εστίες. Στον  αντικειμενικό  φακό το αντικείμενο  βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση  από την εστία του  αντικειμενικού φακού και δημιουργεί το πραγματικό  είδωλο  ενός αντικειμένου που βρίσκεται πολύ μακριά,  αλλά το βλέπει πολύ κοντά στην κύρια εστία του ματιού μας. Το βλέπει σε μεγέθυνση, αντεστραμμένο και φανταστικό.

                                                 ΤΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ

Το μικροσκόπιο  είναι ένα όργανο με το οποίο ερευνούμε και μελετάμε αντικείμενα πολύ μικρά έτσι ώστε με γυμνό μάτι δεν μπορούμε να τα δούμε. Αποτελείται από δυο συγκλίνοντες φακούς,  τον αντικειμενικό και τον προσοφθάλμιο φακό, και είναι τοποθετημένοι στα άκρα του  σωλήνα. Ο αντικειμενικός φακός  βρίσκεται κοντά στην εστία όπου συγκεντρώνονται οι φωτεινές ακτίνες  και το είδωλο του αντικειμένου που δημιουργείται είναι πραγματικό. σχηματίζεται . Το είδωλο αυτού του αντικειμένου στον προσοφθάλμιο φακό σχηματίζεται μεγεθυμένο αλλά φανταστικό είδωλο. Με το   μικροσκόπιο μπορούμε να μεγεθύνουμε ένα αντικείμενο  έως 2.000 φορές. Πολλές φορές για  καλύτερη  μεγέθυνση  πολλών μικροσκοπικών αντικείμενων  χρησιμοποιούμε τα ηλεκτρονικά μικροσκόπια, για να τα ερευνήσουμε σε βάθος και με λεπτομέρεια , γιατί μεγεθύνουν τα αντικείμενα μέχρι 1.000.000 φορές. Τα μικροσκόπια αυτά λειτουργούν  με μαγνήτες αντί για φακούς και εστιάζουν τα αντικείμενα με δέσμες ηλεκτρονίων αντί με δέσμες φωτός. 

                     ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ

Τα μέρη της φωτογραφικής μηχανής είναι:

      α)Ένα διάφανο διάφραγμα , το οποίο ελέγχει το άνοιγμα του κουτιού από το οποίο περνάει το  φως για να φτάσει στο φιλμ.

      β)Το κλείστρο το οποίο ελέγχει το χρονικό διάστημα που το φιλμ είναι εκτεθειμένο στο φως.

.     γ)Ένα    συγκλίνων φακό , πάνω στο οποίο διαθλάται το φως. Το φακό  μπορούμε να το μετακινήσουμε μπροστά ή πίσω για να ρυθμίσουμε την απόσταση ανάμεσα στο φακό και στο φιλμ. Μέσω του φακού σχηματίζεται πάνω στο φιλμ ένα πραγματικό και αντεστραμμένο είδωλο.

     δ)Και το φιλμ όπου εστιάζεται το φως και αποτυπώνεται το είδωλο της εικόνας αντεστραμμένο και όταν εκτυπώσουμε τη φωτογραφία  αποτυπώνεται το είδωλο της εικόνας όπως ήταν στην πραγματικότητα.