Η ιστορία του Ποντιακού ελληνισμού είναι μεγάλη ,σπουδαία και επιβλητική.
1204-1461:Ιδρυση της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας από τους Αλέξιο και Δαβίδ Κομνηνό
1453:Η Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως
1461:Η Άλωση της Τραπεζούντας-Ερήμωση του παραλιακού Πόντου
17ο αι: Έξαρση του εξισλαμισμού
1682:Ίδρυση του Φροντιστηρίου της Τραπεζούντας-εκπαιδευτική και πνευματική ανάπτυξη στον Πόντο
1774:Η Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή
1789:H ίδρυση της Οδησσού
1792:Η Συνθήκη του Ιασίου
1828:Ο ρωσοτουρκικός πόλεμος
1829:Η Συνθήκη της Αδριανουπόλεως μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας
1839:Το Διάταγμα του Χάττι Σερίφ από τον Σουλτάνο Αβδούλ Μετζίτ
1849:Η Ίδρυση του ελληνικού Υποπροξενείου στην Τραπεζούντα
1856:Η έκδοση του διατάγματος Χάτι Χουμαγιούν
1857-1865:Μαζικές κινητοποιήσεις των Κρυπτοχριστιανών
1865-1867:Έξοδος και καταφυγή των Ποντίων σε Καύκασο και Ν.Ρωσία
1878:Το Συνέδριο του Βερολίνου
1878-1918:Tέλος του A" Παγκοσμίου Πολέμου
1918:Το πρώτο Παμποντιακό Συνέδριο της Μασαλίας
1919:Η αναγνώριση της Δημοκρατίας του Πόντου με τη διακήρυξη των Μεγάρων
1908-1918:H Γενοκτονία του Ελληνισμού της Ανατολής
1919-1922:Η Κεμαλική περίοδος
ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΟΝΤΙΑΚΕΣ ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ
Η θάλασσα εκλώστεν γάλαν κι ο εφτωχόν χουλάρ ' κ ' είχεν.
Που κί τερεί όντες κάθεται,θαμάεται όντες σ 'κούται.
Δύο ακονισμένα μαχαίρα σ΄έναν θεκάρ' κι γίνταν.
Ήνταν θρύφτς σο πινάκι σ ΄,θα έρται σο χουλάρ ΄-ι-σ '.
Γαμπρός υιός κ' ίνεται και νύφε θεγατέρα.
Θωρέαν έχ' ,ευλο΄ι"αν 'κ εχ' .
Πρώτα ώβασον κ΄ επεκεί κακάντζον.
Εγώ λέγ' ατον καλόερος είμαι κι ατός ερωτά με πόσα παιδία έεις;
Ο αλεπόν σο τρυπίν ατ ' κ ' εχώρ 'νεν,σ 'ουράδ 'ν ατ ' καφούλα έδενεν.
ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΎΓΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΞΕΡΙΖΩΜΟ ΤΟΥς ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ
Την πατρίδα μ ' εχάσα /έκλαψα κι επόνεσα,
λύουμαι κι αροθυμώ/ν ' ανασπάλλω' επορώ.
Μίαν κι άλλο ση ζωή μ' /σο πεγάδι μ' σην αυλή μ '
νερόπον ας έπινα/και τ ' ομμάτα μ ' 'επλυνα.
Τα ταφία μ ' έχασα/ντ' έθαψα ΄κ ενέσπαλα
τ' εμετέρτς αναστορώ/και σο ψ.οπο μ' κουβαλώ.
Εγκλεσίας έρημα/μαναστήρα ακάντηλα,
πόρτας και παράθυρα/επέμναν ακράνοιχτα.
Του Χρήστου Αντωνιάδη
ΓΕΩΦΥΣΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ(πάνω)
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΙΑΙΡΕΣΗ (κάτω)
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΧΡΟΝΟΓΡΜΜΗ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
1453:Η Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως
1461:Η Άλωση της Τραπεζούντας-Ερήμωση του παραλιακού Πόντου
17ο αι: Έξαρση του εξισλαμισμού
1682:Ίδρυση του Φροντιστηρίου της Τραπεζούντας-εκπαιδευτική και πνευματική ανάπτυξη στον Πόντο
1774:Η Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή
1789:H ίδρυση της Οδησσού
1792:Η Συνθήκη του Ιασίου
1828:Ο ρωσοτουρκικός πόλεμος
1829:Η Συνθήκη της Αδριανουπόλεως μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας
1839:Το Διάταγμα του Χάττι Σερίφ από τον Σουλτάνο Αβδούλ Μετζίτ
1849:Η Ίδρυση του ελληνικού Υποπροξενείου στην Τραπεζούντα
1856:Η έκδοση του διατάγματος Χάτι Χουμαγιούν
1857-1865:Μαζικές κινητοποιήσεις των Κρυπτοχριστιανών
1865-1867:Έξοδος και καταφυγή των Ποντίων σε Καύκασο και Ν.Ρωσία
1878:Το Συνέδριο του Βερολίνου
1878-1918:Tέλος του A" Παγκοσμίου Πολέμου
1918:Το πρώτο Παμποντιακό Συνέδριο της Μασαλίας
1919:Η αναγνώριση της Δημοκρατίας του Πόντου με τη διακήρυξη των Μεγάρων
1908-1918:H Γενοκτονία του Ελληνισμού της Ανατολής
1919-1922:Η Κεμαλική περίοδος
ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΟΝΤΙΑΚΕΣ ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ
Η θάλασσα εκλώστεν γάλαν κι ο εφτωχόν χουλάρ ' κ ' είχεν.
Που κί τερεί όντες κάθεται,θαμάεται όντες σ 'κούται.
Δύο ακονισμένα μαχαίρα σ΄έναν θεκάρ' κι γίνταν.
Ήνταν θρύφτς σο πινάκι σ ΄,θα έρται σο χουλάρ ΄-ι-σ '.
Γαμπρός υιός κ' ίνεται και νύφε θεγατέρα.
Θωρέαν έχ' ,ευλο΄ι"αν 'κ εχ' .
Πρώτα ώβασον κ΄ επεκεί κακάντζον.
Εγώ λέγ' ατον καλόερος είμαι κι ατός ερωτά με πόσα παιδία έεις;
Ο αλεπόν σο τρυπίν ατ ' κ ' εχώρ 'νεν,σ 'ουράδ 'ν ατ ' καφούλα έδενεν.
ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΎΓΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΞΕΡΙΖΩΜΟ ΤΟΥς ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ
Την πατρίδα μ ' εχάσα /έκλαψα κι επόνεσα,
λύουμαι κι αροθυμώ/ν ' ανασπάλλω' επορώ.
Μίαν κι άλλο ση ζωή μ' /σο πεγάδι μ' σην αυλή μ '
νερόπον ας έπινα/και τ ' ομμάτα μ ' 'επλυνα.
Τα ταφία μ ' έχασα/ντ' έθαψα ΄κ ενέσπαλα
τ' εμετέρτς αναστορώ/και σο ψ.οπο μ' κουβαλώ.
Εγκλεσίας έρημα/μαναστήρα ακάντηλα,
πόρτας και παράθυρα/επέμναν ακράνοιχτα.
Του Χρήστου Αντωνιάδη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου